Γιατί επιστρέφουμε σε ό,τι μας πληγώνει;
Πόσες φορές είπες στον εαυτό σου: «Αυτή τη φορά δεν θα το ξανακάνω… δεν θα ξαναπέσω στα ίδια λάθη»
Ή ίσως…
«Αυτή τη φορά δεν θα ξαναγυρίσω.»
Πόσες φορές έχουμε δώσει αυτή την υπόσχεση στον εαυτό μας;
Κι όμως, κάποια στιγμή βρισκόμαστε ξανά στο ίδιο σημείο. Σαν να κάνουμε κύκλους.
Στην ίδια σχέση.
Στην ίδια συμπεριφορά.
Στην ίδια επιλογή.
Και τότε γεννιέται μια σκέψη που συνοδεύεται από απογοήτευση και ενοχή:
«Γιατί συνεχίζω να κάνω τα ίδια λάθη;»
Ίσως όμως δεν πρόκειται για έλλειψη δύναμης.
Ίσως πρόκειται για κάτι πολύ πιο ανθρώπινο.
Το γνώριμο μοιάζει ασφαλές… ακόμη κι όταν μας πληγώνει
Συχνά πιστεύουμε ότι επιλέγουμε συνειδητά όσα ζούμε, κι όμως πίσω απο τις επιλογές μας κρύβονται πολλά.
Στην πραγματικότητα, πολλές από τις επιλογές μας επηρεάζονται από εμπειρίες, συναισθήματα και μοτίβα που έχουν διαμορφωθεί πολύ πριν τα αντιληφθούμε.
Ο ανθρώπινος εγκέφαλος δεν αναζητά μόνο την ευτυχία.
Αναζητά και την προβλεψιμότητα.
Αυτό που μπορεί να γνωρίσει και το εντοπίζει πιο εύκολα.
Ακόμη κι όταν αυτό το γνώριμο συνοδεύεται από πόνο.
Γι’ αυτό, πολλές φορές, δεν επιστρέφουμε επειδή μας αρέσει αυτό που ζούμε.
Επιστρέφουμε επειδή είναι οικείο.
Και το οικείο, όσο παράδοξο κι αν ακούγεται, μπορεί να μοιάζει πιο ασφαλές από το άγνωστο.
Δεν είναι θέμα αδυναμίας
Πολλοί άνθρωποι κατηγορούν τον εαυτό τους.
«Δεν έχω χαρακτήρα.»
«Δεν μαθαίνω ποτέ.»
«Κάνω συνεχώς τα ίδια λάθη.»
Όμως αυτού του είδους η αυτοκριτική σπάνια οδηγεί στην αλλαγή.
Η κατανόηση, αντίθετα, ανοίγει έναν διαφορετικό δρόμο.
Τα μοτίβα που επαναλαμβάνουμε δεν είναι η ταυτότητά μας και μπορούν να αλλάξουν φτάνει να τα αναγνωρίσουμε.
Είναι επιβιωτικοί μηχανισμοί, που κάποτε μάς βοήθησαν να νιώσουμε ασφάλεια ή να επιβιώσουμε μέσα στις συνθήκες που ζούσαμε.
Αυτό δεν σημαίνει ότι μας εξυπηρετούν ακόμη.
Σημαίνει όμως ότι έχουν μια ιστορία.
Και κάθε ιστορία μπορεί να γίνει κατανοητή.
Η αλλαγή ξεκινά όταν σταματάμε να πολεμάμε τον εαυτό μας
Δεν αλλάζουμε πραγματικά όταν πιέζουμε τον εαυτό μας να «προσπαθήσει περισσότερο» αντίθετα αλλάζουμε όταν αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε γιατί πράττει ό,τι πράττει.
Γιατί πίσω από κάθε επαναλαμβανόμενο μοτίβο υπάρχει συνήθως μια ανάγκη.
Ένας φόβος.
Μια παλιά εμπειρία.
Μια προσπάθεια προστασίας.
Όταν αυτά γίνουν συνειδητά, δημιουργείται χώρος για μια διαφορετική επιλογή.
Όχι επειδή πιεστήκαμε.
Αλλά επειδή, για πρώτη φορά, βλέπουμε καθαρά.
Μια διαφορετική αρχή
Ίσως, λοιπόν, το σημαντικότερο ερώτημα δεν είναι:
«Γιατί επαναλαμβάνω τα ίδια λάθη;»
Αλλά:
«Τι προσπαθεί να προστατεύσει μέσα μου αυτό το μοτίβο;»
Γιατί όταν αλλάζει η ερώτηση, πολλές φορές αρχίζει να αλλάζει και η απάντηση.
Αν αναγνώρισες τον εαυτό σου μέσα σε αυτές τις γραμμές…
Ίσως δεν χρειάζεσαι άλλη μία υπόσχεση ότι «από αύριο θα είμαι διαφορετικός».
Ίσως χρειάζεσαι έναν ασφαλή χώρο, όπου θα μπορέσεις να κατανοήσεις σε βάθος τα μοτίβα που επαναλαμβάνονται στη ζωή σου, χωρίς κριτική και χωρίς ενοχές.
Στις ατομικές συμβουλευτικές συναντήσεις, στόχος μας δεν είναι απλώς να αλλάξουμε μια συμπεριφορά, αλλά να κατανοήσουμε τους βαθύτερους μηχανισμούς που τη διατηρούν. Γιατί όταν καταλαβαίνουμε το «γιατί», μπορούμε να δημιουργήσουμε πραγματική και ουσιαστική αλλαγή.
Αν αισθάνεσαι ότι ήρθε η στιγμή να κάνεις αυτό το βήμα, θα χαρώ να σε συνοδεύσω σε αυτή τη διαδρομή.
Μια σκέψη πριν κλείσουμε…
Ποιο μοτίβο βλέπεις να επαναλαμβάνεται στη ζωή σου;
Και αν αυτό το μοτίβο μπορούσε να μιλήσει, τι πιστεύεις ότι θα προσπαθούσε να σου πει;
Η γνώση φέρνει επίγνωση.
Η επίγνωση ανοίγει τον δρόμο για την αλλαγή.
Και η αλλαγή ανοίγει τον δρόμο για μια ζωή με περισσότερη ελευθερία, σύνδεση και αυθεντικότητα.
Παρακολούθησε το βίντεο:
